Messemaker 1 blijft in de race voor het kampioenschap

(Verslag door Peter Ypma)

Ik zal eerlijk zijn: er waren vandaag maar twee partijen waar ik iets van begreep. Dit waren de partijen van Peter Scheeren en Wim Heemskerk. Wim won op thematische positionele wijze en de tegenstander van Peter deed hetzelfde. Dat is dus een terechte 1-1. Op alle andere borden gebeurde van alles. Verloren stellingen werden omgezet in gewonnen stellingen en gewonnen stellingen in verloren stellingen. Ik laat het aan de spelers zelf om te proberen uit te leggen wat er in deze partijen is gebeurd. Belangrijk is echter wel dat we toen we op het eind de punten gingen tellen wij er meer bleken te hebben dan de tegenstander. Hierdoor doen we nog volop mee in de titelstrijd van onze poule.
Hieronder zien jullie hoe mijn teamgenoten hun partijen ervaren hebben!

Peter Ypma:
Voor de partij werd ik herinnerd aan de vorige ronde toen ik het Botwinnik-systeem speelde en dat volledig mislukte doordat ik te vroeg rokeerde, waardoor mijn tegenstander sneller was met zijn plan dan ik. Vandaag besloot ik – in hetzelfde systeem – dus maar niet te rokeren. Daar bleken echter ook wat nadelen aan te kleven toen het centrum volledig openging. Wonderbaarlijk genoeg kreeg ik door een kwaliteitsoffer minstens zoveel aanval tegen de netjes gerokeerde koning van mijn tegenstander. Toen mijn tegenstander echter de kwaliteit terugofferde, had ik genoegen moeten nemen met een remiseachtig eindspel. Ik speelde nu op meer, maar mijn koning – die nog steeds in het midden stond – zorgde er voor dat ik tactisch ten onder ging. Gelukkig zag mijn tegenstander met weinig tijd op de klok niet een van de manieren om het uit te maken. Zo kon ik ontsnappen naar een toreneindspel met een pion minder wat ik wist te keepen. Een zwaarbevochten remise dus.

Ben van Geffen:
Gelukkig heeft het team gewonnen. Desondanks neem ik mezelf mijn nederlaag zeer kwalijk! In mijn partij had ik zwart en ik speelde tegen de topscorer van VAS 1 (nu zeker, ook dankzij mij) met 5 uit 6. Het spel ontwikkelde zich zeker voor mij niet slecht. Op zet 13 kwam ik tot een fraai pionoffer en die pion won ik een paar zetten later terug met prima spel. Maar toen kwam het! Op zet 22 kon ik op twee manieren flink voordeel krijgen (ongeveer +1,5). Ik deed echter het rampzalige 22… Lb5?, waarna wit op zijn beurt heel goed reageerde en in het voordeel kwam. In plaats van een eerdere pionwinst kwam ik een pion achter en wat erger was: het resterende eindspel was glad gewonnen voor mijn tegenstander, die het geruisloos uitschoof. Een slechte beurt dus.

Wim Heemskerk:
De laatste weken ben ik druk bezig met het bestuderen van de Najdorf-variant van het Siciliaans. Allemaal vlijmscherpe varianten en overleven is vaak afhankelijk van (het kennen van) één enkele zet. Onderweg naar de speelzaal begon ik me echter af te vragen of deze aanpak wel geschikt was voor een teamwedstrijd en toen puntje bij paaltje kwam koos ik na 1.e4 toch maar voor 1…e6 in plaats van 1…c5. Slap, laf of juist verstandig? U mag het zeggen, maar feit is dat mijn tegenstander niet zo bedreven bleek in de gesloten Franse structuur die op het bord kwam. Al snel had ik een prima stelling en toen wit één pionzetje teveel deed stortte zijn stelling in. Dat ‘instorten’ moet je dan wel in context zien. In het Siciliaans betekent dit doorgaans dat hij keihard mat gaat, maar in het Frans is het slechts de overgang naar een strategisch gewonnen eindspel waar nog geruime tijd gespeeld moet worden om de vis helemaal op het droge te krijgen. Met een pluspion en een paard tegen een zeer slechte loper had ik echter geen enkele twijfel dat het goed zou komen.  Ook voor de laatste winstpartij van de wedstrijd krijg je nog steeds een vol punt, dus waarom zou je je haasten?

Ed Roering:
Ik heb een lievelingsvariant tegen de opening die mijn tegenstander speelde. Ik heb alles zeer goed en lang geanalyseerd in het verleden en het is op zich leuk als er dan eens iets van op het bord komt. Nu ben ik eigenlijk nog nooit iemand tegengekomen die iets weet van deze obscure variant. Objectief krijg je in bijna alle varianten mooi en rijk spel, behalve… mijn tegenstander kende de variant duidelijk wel en koos direct de beste voortzetting. Daarmee win je een pion met zwart en lijk je de ontwikkelingsvoorsprong van wit ook nog te neutraliseren. Dat wist ik en daarom heb ik in het verleden gezocht naar verbeteringen voor wit. Dat is eigen analyse, want ik denk dat wat ik speelde misschien wel nooit op een bord is verschenen. Ik offerde nog een pion waarna ik met c4 ging breken en mijn ontwikkelingsvoorsprong probeerde te benutten. Na ruil op d5 kon hij met de c-pion terugnemen, waarna ik groot voordeel heb ineens vanwege zijn onbeschermde damevleugel. Met de e-pion terugnemen ziet er echter veel minder logisch uit. Dan kan je een pion terugwinnen met Pxe5, want het paard kan niet door de dame genomen worden omdat de e-lijn open is. Ik heb ooit bedacht dat ik dit risico wel wilde nemen. De kans dat deze stelling op het bord komt is erg klein en dat zwart dan ook nog met de e-pion terugneemt.. maar deze man deed dat wel en vrij snel ook. Terwijl hij inmiddels wel op onbekend terrein was en al lang had nagedacht. Ik wist dat ik toen slecht stond, gelukkig had ik 40 minuten meer tijd inmiddels. Ik vergat echter een damezet te doen die nog een verzwakkinkje uitlokte en kwam toen pas echt slecht te staan, ongeveer -2. Gek genoeg zag het er objectief gezien niet eens zo slecht uit en mijn tegenstander moest lang denken hoe hij zijn stukken kon ontwikkelen. Hij deed dat aanvankelijk goed en hield zijn voordeel lang vast. Toen we beiden in naderende lichte tijdnood kwamen miste hij gelukkig een paar keer een sterke zet. Hij liet mij vereenvoudigen, waarna ik nog enigszins meedeed. Op het eind ging hij in op een zetherhaling, waar hij nog steeds voordeel had en zijn paard had kunnen terugtrekken in de verdediging. Dat kwam waarschijnlijk niet bij hem op omdat dat paard op e4 de hele tijd mijn paard van het mooie veld g5 afhield. In de slotselling zou dat echter niet erg meer zijn geweest. Een gelukkige remise dus, maar goed, dat mag ook wel een keer na de voorgaande 4 remises waarin ik in alle partijen op enig moment groot tot winnend voordeel had. Maar een overwinninkje zou welkom  zijn 🙂

Erik Hennink:
Met wit kwam ik slecht uit de opening door een verkeerde keuze. Ik probeerde met actief tegenspel om terug in de partij te komen, maar mijn tegenstander bleef goed spelen en ik moest een pion geven om vechtkansen te behouden. Ik kwam verloren te staan, maar zwart maakte een fout die de partij volledig deed kantelen. Ik pakte mijn kans en kwam zelfs een pion voor. In de tijdnoodfase kon ik met een kleine combinatie nog een pion winnen waardoor ik in het overgebleven dame-eindspel 2 pionnen voor stond. Toen ik met een reeks schaakjes nog een pion kon buitmaken gaf mijn tegenstander op.

Peter Scheeren:
Ik kreeg met zwart een Italiaanse opening tegen me die later overging in een Spaanse opening. Er onstond een bekend type stelling met een dichtgeschoven centrum en een zwart paard op a5. Dat is altijd oppassen voor zwart: het paard kan naar het slechte veld b7 gedwongen worden, waar het de eigen stukken bijzonder in de weg staat. En zo geschiedde! Ik liet e.e.a. toe omdat ik tegenspel kreeg op de a-lijn en dat was inderdaad waarschijnlijk wel voldoende voor gelijkspel (zoals in de na-analyse bleek), maar ik ging te gretig via die a-lijn met mijn toren de witte stelling binnen en plots kon die toren niet meer terug. Dat betekende kwaliteitsverlies en daarmee ook partijverlies, vooral omdat ik nog steeds een krom staand paard op b7 had. Lang geleden dat ik zo kansloos van het bord geschoven ben! En eerlijk is eerlijk: keurig gespeeld door mijn tegenstander.

Henk-Jan Evengroen:
De RSB-wedstrijd voorgaand aan de afgelopen KNSB-wedstrijd had ik kort even gekeken wat ik tegen 1.Pf3 zou spelen. Toevallig speelde mijn tegenstander deze KNSB-wedstrijd ook 1. Pf3, waardoor ik enigszins op bekend terrein was. Mijn tegenstander week echter al snel af van de hoofdvarianten, waardoor we in een onduidelijke stelling kwamen. Ik had verschillende dreigingen ingebouwd in de stelling, waarna de tegenstander in de fout ging. Door de fout won ik een kwaliteit, met nagenoeg geen compensatie voor wit. Voor mijn gevoel deed ik hierna logische zetten om de partij binnen te halen, maar ineens zag ik allemaal gevaren bij mijn koning opduiken. Dit kon ik allemaal net pareren waarna mijn tegenstander zich pardoes mat liet zetten. Achteraf bleek wel dat de tegenkansen voor wit inderdaad niet voldoende waren.

 

Messemaker 1847 2 verliest kampioensstrijd

Het duel tussen de koplopers in klasse 4G, Messemaker 1847 2 en Voorschoten 2, is helaas voor ons team op een nederlaag uitgelopen. Alle hulde overigens voor onze tegenstanders die zich over de hele linie bezien duidelijk beter toonden. Het excuus dat we deze wedstrijd startten met twee invallers gaat niet op, want beiden (Frank en Erwin) hielden goed stand tegen op papier aanzienlijk hoger in te schatten tegenstander, met twee remises als resultaat.
Aanzienlijk slechter verging het de topborden, want zowel Kees, Wouter als Jeroen moesten een nul incasseren. Wouter kan overigens als verzachtende omstandigheid aanvoeren, dat hij – vanwege de voor ons nadelige tussenstand in de match – vanuit een gelijke stelling geforceerd op winst moest spelen ten behoeve van het teamresultaat. Het mocht helaas niet baten.
De enige die deze middag een overwinning wist te behalen was Leen, na een lange manoeuvreerpartij. Door deze prestatie heeft Leen dit seizoen de formidabel score bereikt van 5 uit 5! Rest nog te melden dat Frans met zwart een beter eindspel wist te bereiken, maar zonder mogelijkheid dit voordeel tot winst uit te bouwen en dat Leslie – door het overzien van stukverlies – zijn eerste nul van dit seizoen moest incasseren. Dat bracht de eindstand op 5½ – 2½ voor de bezoekers en daar viel niet heel veel op af te dingen.

Kees Brinkers

Eerste winst voor Messemaker 4

Op vrijdag 21 februari j.l. speelde het vierde team tegen CSV 4. Het team van Cappelle aan den IJssel trad met vele jonge getalenteerde spelers aan. Wij hadden afzeggingen van onze sterkste speler Kees Vermijn en Jasper van Wijhe. Ze werden vervangen door respectievelijk Diko Kalkdijk en Kees van Wensveen. Het werd een knallende overwinning voor ons team 4.

Het was een vreemde wedstrijd; er waren veel jeugdleden, die al aardig gescoord hadden in de RSB, maar die tegen ons team allemaal het loodje legden. Het werd 7-1 voor Messemaker.

Diko Kalkdijk won als eerste na ongeveer een half uur. Daarna volgden veel winsten voor Messemaker. Er waren veel jeugdleden, maar de gemiddelde speelsterkte was veel lager dan wij uit eerdere wedstrijden hadden ervaren. Hoe deze grote verschillen kunnen bestaan binnen de RSB klasse 3C is mij een raadsel.

Albert-Jan Wagensveld

 

“Eerste winst voor Messemaker 4” verder lezen

KNSB-bekerteam Messemaker wint overtuigend van Leiderdorp

In de derde ronde van de KNSB-beker hadden we geloot tegen Leiderdorp. In de KNSB-competitie speelt Leiderdorp met grootmeester Daan Brandenburg. Die was echter niet aanwezig in deze bekerwedstrijd en wij waren daarom de favoriet om deze wedstrijd te winnen. Die favorietenrol moet dan echter nog wel waargemaakt worden.

Vanuit de opening leek dat alleen Jan te lukken. Hij rokeerde lang en opende vervolgens de koningsvleugel waar hij al zijn stukken activeerde. Zijn tegenstander had daar misschien hardnekkiger kunnen verdedigen, maar in de partij lukte het hem niet om alle dreigingen te pareren. Zo kwamen we op een 1-0 voorsprong.

Ikzelf speelde een partij die Tal gespeeld zou kunnen hebben. Ik deed een aantal zetten die allemaal niet geheel correct waren, maar wel dusdanig ingewikkeld dat mijn tegenstander zwaar in de denktank moest. Toen dat niet meer ging – omdat mijn tegenstander nauwelijks tijd over had – ging hij in de fout en kon ik de partij in de aanval beslissen.

Ben speelde tegen de nog jeugdige Kiri Arnold. Hij was van tevoren gewaarschuwd dat ze beduidend beter schaakt dan haar rating en dat liet ze in de partij ook zien. In het middenspel stond ze wat beter en had ze met een interessant kwaliteitsoffer waarschijnlijk ook beter kunnen komen te staan. In de partij gebeurde dat niet en maakte ze later een fout waarvan Ben volledig profiteerde en de wedstrijd in ons voordeel besliste.

Zoals gewoonlijk was Peter Scheeren weer als laatste nog bezig. Een beetje ongewoon was echter wel dat hij een duidelijk minder eindspel had. Hij had namelijk gemist dat zijn tegenstander zijn pionnenstructuur kon verminken. Op kunstzinnige wijze wist Peter de stelling echter eerst in remisewateren te leiden en kon hij na een paar mindere zetten van zijn tegenstander zelfs op winst spelen. In het verre toreneindspel maakte zijn tegenstander een grote fout waarna het eenvoudig gewonnen was.

Zo wonnen we – misschien ietwat geflatteerd – met 4-0 van Leiderdorp. Daarmee hebben we de halve finale van poule C bereikt. In deze halve finale moeten we tegen Voorschoten, Delft of de winnaar van LSG tegen Kennemer Combinatie. Al deze teams zijn op papier iets sterker (of in het geval van LSG en Kennemer: véél sterker) dan wij zijn. In de volgende ronde wacht dus een mooie uitdaging om te kijken of we voor het eerst in onze geschiedenis de finale van de poule kunnen halen!

Peter Ypma

Lijfsbehoud Messemaker 3 aan zijden draadje na gelijkspel

Om nog een beetje realistische kansen te hebben op handhaving moest er gewonnen worden van RSR Ivoren Toren. Die kansen waren er zeker, maar uiteindelijk kwamen we niet verder dan een 4-4 gelijkspel.

De avond begon goed met een vlotte overwinning van Zoran na een blunder naar ik begreep. Bovendien stond Frans al erg goed. Vanuit het perspectief van zijn tegenstander Michael Fung zou je kunnen zeggen dat zijn provocatie goed werkte, maar objectief gezien was het onverantwoord om het pionoffer van Frans aan te nemen en moet Frans zonder enige twijfel gewonnen hebben gestaan. Helaas bleek de foutieve zet (ik denk tenminste dat het daar mis ging) Pxd4 te verleidelijk en vervolgens moest Frans er met de moed der wanhoop nog meer materiaal tegenaan gooien, maar zonder resultaat. Daarna ging het ook bij Jeroen en bij Frank mis en keken we lange tijd tegen een 3-1 achterstand aan. Na goede overwinningen van Leen en invaller Ben stond het weer gelijk en leek winst mogelijk. Zelf had ik het grootste deel van de avond een betere stelling, maar het eindspel waarnaar ik in de uitvluggerfase afwikkelde beoordeelde ik onterecht als beter. Enkele mindere zetten deden me daarna de das om. Uiteindelijk zorgde Erik nog wel voor een gelijkspel, die het knap afmaakte nadat zijn tegenstander Spaan te ver ging in zijn winstpogingen.

Messemaker 2 nog volop in kampioensrace

Messemaker 2 nog volop in kampioensrace

De uitwedstrijd tegen het Haagse SHTV2 vond plaats in de Bosbeskapel, gelegen in de Vruchtenbuurt, nabij Loosduinen. Het speelzaaltje bevond zich onder de kerk en bood uitzicht op de naastgelegen begraafplaats alwaar tijdens onze wedstrijd een uitvaart plaatsvond. Dit alles had tot relativerende gedachten kunnen leiden over onze bezigheden, maar uit de felle strijd die al spoedig op verschillende borden plaatsvond, bleek dat hier geen sprake van was.

Aan het eerste bord kreeg Frans een Fajarowicz-Boedapester voorgeschoteld door zijn tegenstander. Dat leidde tot een partij vol tactische grappen en grollen waarin nu eens wit en dan weer zwart de slimste leek te zijn. Uiteindelijk kwam een eindspel op het bord waarin voor geen van beide partijen eer viel te behalen: remise. Het eerste winstpunt werd door Frank binnengebracht. In een positionele partij wist hij een stuk te winnen (hoe precies, is mij ontgaan) waarna de winst niet moeilijk meer was. De winst bleek daarentegen wel heel moeilijk te vinden voor Jeroen. In een lastig pionneneindspel ging hij helaas in de fout en moest het punt aan de tegenstander laten. Achteraf zie hij hierover: “De gifbeker moet helemaal leeg gedronken worden. In een voordelig pionnen eindspel (pion meer) miste ik de winnende voortzetting en verloor alsnog ongelukkig de partij.”

Wouter speelde een uitstekende partij. Hij wist, met zwart spelend, zijn positioneel voordeel steeds verder uit te bouwen, totdat de witte stelling uiteindelijk instortte. De witspeler speelde nog er lang door met een dame en toren achterstand, maar moest uiteindelijk de onvermijdelijke nederlaag accepteren. Bernard offerde – met wit – in de opening een pion voor het initiatief. Dat wist hij al spoedig tot een mooie aanvalsstelling uit te bouwen. Met een stukoffer, dat zwart vanwege een spoedig mat niet mocht aannemen, brak hij de zwarte stelling open. Daarna was het een kwestie van de winst niet meer uit handen geven. Dat de zwarte koning midden op het bord werd mat gezet, was een passend slot.

Rob moest al vroeg in de partij een zeer gevaarlijk uitziende koningsaanval van zijn witspelende tegenstander zien te pareren. Dat lukt met enig kunst- en vliegwerk, maar het resultaat was wel een stelling vol positionele zwakheden die moeilijk was te verdedigen. Te moeilijk, bleek na verloop van tijd. Ook Leslie had te maken met een tegenstander die het woord opgeven niet in zijn vocabulaire had. Leslie had met zwart eerst een pion en vervolgens een kwaliteit buitgemaakt. In het eindspel vergrootte hij het materiële voordeel tot een volle dame en nog wist zwart van geen opgeven. Uiteindelijk was mat onvermijdelijk. In mijn eigen partij speelde ik goed tot mijn tegenstander op de 30ste zet remise aanbod. Ik stond wat beter en besloot door te spelen, maar ging daarop meteen in de fout door een pion te verspelen. Het eindspel van loper tegen paard was objectief gezien verloren, maar ik wist nog wat tegenkansen te scheppen en na verschillende fouten van beide partijen trok ik uiteindelijk aan het langst eind.

Al met al een zeer nuttige 5,5-2,5 overwinning die Messemaker 2 volop in de kampioensrace houdt. We staan nu samen met Voorschoten 2 op de gedeelde eerste plaats. Op 7 maart spelen we tegen elkaar in Gouda.

Kees Brinkers

Messemaker naar halve finale RSB-beker

De kwartfinale tegen RSR Ivoren Toren 1 liep uit op een ruime overwinning. De tegenstander was enigszins verzwakt doordat kopman Spaan niet in het bekerduel tegen ons meespeelde, maar intern in de “Champions League” (en deed daar wel goede zaken). Wij waren op volle sterkte en ratingfavoriet, maar ook de stellingen gaven mij al snel het gevoel dat het wel goed ging komen.

Peter stond misschien objectief dan wel dubieus (ten opzichte van zijn eigen woorden achteraf is dubieus nog een positieve kwalificatie), maar ik vond het een typischeYpma partij/stelling en was niet verrast dat Peter er tegen Paul Batenburg toch met het punt vandoor ging en nog wel als eerste.

Erik met wit tegen Michael Fung vond ik al snel prettig staan. Misschien was er weinig aan de de hand, maar de stelling speelde in elk geval prettiger voor wit en Erik kon uiteindelijk in het eindspel een pion winnen. Daarna was het voor mijn gevoel een kwestie van tijd voordat het punt zou worden binnen gesleept en zo ging het ook, zodat een halfje uit de resterende twee partijen voldoende zou zijn om door te bekeren.

Ik zei tegen Leen min of meer grappend dat remise spelen ok was. Min of meer grappend omdat de stelling er bij mij inmiddels wel erg goed uit zag. Met tegengestelde rokades was mijn aanval veel eerder dan een eventuele witte aanval.  Kort daarna werd de partij van Leen (tegen Paul Tromp) inderdaad remise. Of dat door mij kwam weet ik niet, wel begreep ik achteraf dat Leen duidelijk beter zou hebben gestaan, iets wat mij ontgaan was. Hoe dan ook het beslissende halfje, dus dat was mooi. Daarna kon ik de kers op de taart zetten door in het uitvluggeren mijn voordeel tegen Herman Keetbaas gedecideerd in winst om te zetten.

RSB wedstrijd 6 december viertal tegen Overschie

door Kees van Wensveen

De tweede wedstrijd van ons viertal eindigde evenals de eerste wedstrijd in een gelijkspel.De eerste wedstrijd vorige maand tegen Ivoren Toren in Rotterdam eindigde in winst voor John en Micha en verlies voor Rob en mij.Deze keer speelden we weer in Rotterdam tegen het viertal van Overschie. Erwin viel in voor Micha, die andere dingen aan het hoofd heeft ivm met de geboorte van zijn dochter.Weer wisten de jongeren, John en Erwin, hun partij te winnen en verloren Rob en ik opnieuw. Zou het toch met de leeftijd te maken hebben?

De reis naar Rotterdam-Overschie verliep niet helemaal vlekkeloos. Rob reed deze keer en we waren om kwart over zeven bij de Hoog. Alleen John ontbrak nog. Hij belde al snel naar Rob met het verzoek hem even op te halen want zijn scooter wilde niet starten. De Bosweg, waar John stond te wachten, ligt niet echt op de route, zodat we met enige vertraging in Rotterdam aankwamen. Toen nog de speellocatie van Overschie vinden. Ook dat viel niet mee. Ik wist dat het in de Kerk was en de verlichte toren van die kerk zagen we al snel, maar de navigatie had andere plannen. De zei:”bestemming bereikt”, maar de Kerk was nergens meer te zien. Inmiddels was het 10 minuten voor 8. Rob negeerde een weg met éénrichtingsverkeer om sneller te zijn. We zagen toen al snel weer de betreffende Kerk, maar geen parkeerplaats. Rob zag een smal weggetje langs de Schie op loopafstand van de Kerk en dacht daar een parkeerplek te vinden. Geen parkeerplek in dat smalle straatje. Sterker nog het straatje ging over in een fietspad en keren was uitgesloten. We moesten toen op hetzelfde smalle weggetje een kilometer achteruit rijden. Dat duurde even.Rog zei: “ik zet jullie bij de Kerk af en ga dan een parkeerplek zoeken”.  Toen zat het toch nog even mee, want op het Kerkplein zelf was precies nog één plekje vrij. Eerste keer toen we er langs reden niet gezien. Zodoende waren we klokslag 8 uur binnen en konden gelijk aanschuiven voor de wedstrijd.

Ik speelde deze keer aan het vierde bord en had een zeer jeugdige speler tegenover mij die in een razend tempo speelde. De deur van het zaaltje waar we in speelden ging regelmatig open omdat andere clubleden kwamen kijken of omdat we iets te drinken haalden. Elke keer maakte deze deur een irritant snerpend geluid. De scharnieren moeten nodig eens gesmeerd worden. Verder zat mijn tegenstander gezellig een zak chips te eten en dat niet alleen, maar de teamgenoot rechts van mij had een dergelijke knisperende zak met lekkers.Allemaal geen excuus voor mijn verlies. Zoals gezegd: mijn tegenstander dacht blijkbaar veel sneller dan ik en speelde in een erg hoog tempo en daar kan ik slecht tegen. Ik laat me te gemakkelijk verleiden om in dat tempo mee te gaan en kom dan in de situatie van eerst zetten en daarna pas denken. Absoluut verkeerd. Volgende keer nog meer aan denken!


Verslag Erwin Wouterson

Vandaag mocht ik invallen voor Micha en trof ik Timo Zunderman met zwart op bord 2. Mijn tegenstander opende met e4 waarna ik koos voor een Frans vervolg. Mijn tegenspeler verkoos de afruilvariant op d5. Na twaalf zetten waren beide loperparen en een van de paarden koppels afgeruild. Met een solide pion structuur én een actieve dame vanaf d6 kon ik mijn positie verder uitbouwen. In de volgende positie kon ik met Txe1+ een belangrijke centrum pion op d4 winnen.

Kort na het winnen van de d4 pion wist ik mijn tegenspeler te verleiden tot een dameruil op e4. Na het centraliseren van mijn overgebleven stukken kon ik op de e-lijn de laatste torens afruilen. Het eindspel: paard, koning en één pluspion zag er rooskleurig uit.

Inmiddels werd mij duidelijk dat er een 2-1 achterstand was ontstaan en met lichte tijdsnood aan mijn zijde (4 minuten op de klok) kon ik met juist rekenwerk profiteren van zetdwang waarna mijn pluspion de wedstrijd kon beslissen:

Mijn tegenspeler probeerde nog met zijn koning op d4 de boel dicht te houden maar na de “wachtzet” Kd6 ontstond er voor mijn tegenspeler de zetdwang en moest hij de weg vrij maken voor mijn koning. Het remiseaanbod in bovengenoemde stelling werd dan ook niet door mij geaccepteerd. Niet veel zetten later moest mijn tegenspeler opgeven nadat mijn pion met ondersteuning van koning op c2 was beland en hij gedwongen het veld c1 met zijn koning moest verlaten.

Met deze overwinning wist ik Messemaker 1847 V1 op 2-2 te brengen en was mijn eerste invalsronde voor mij een succes.