Ploeteren tot het eind

Het was ploeteren voor het vierde team tegen Overschie. Met een gelijkspel gingen we opgelucht naar huis. Het had winst kunnen zijn, maar ook net zo goed verlies.

De avond werd door Eelko geopend. Hij zette na 27 zetten de witte koning van Cor van Lennep mat. Dit ging echter niet zonder slag of stoot. Verschillende tussenschaakjes waren nodig om te voorkomen dat zwart te veel materiaal zou verliezen. Je zou kunnen zeggen: een partij met kansen en blunders over en weer. In de partij zagen we alleen de kansen. De blunders openbaarden zich tijdens de analyse. Maar als je dan uiteindelijk de aanval van wit weet af te slaan en zelf je aanval ziet slagen dan maakt een blundertje meer of minder niet meer uit. En voor Cor? Die weet dat hij volgende keer iets beter de kansen van de tegenstander in de gaten moet houden.

Hieronder een stelling uit de partij tussen Eelko en Cor. Wit heeft net met de d-pion op c5 geslagen. Zwart gaat verder met Tae8. Deze druk wordt uiteindelijk teveel voor wit. Maar in deze stelling was Dd3+ waarschijnlijk beter geweest.

Jasper had een wandelende koning. Helaas was het zijn eigen koning. Opgejaagd door de witte stukken van Martin Schlüter was het lastig voor Jasper om uitwegen te blijven vinden. Op een gegeven moment lukt dat niet meer en Jasper moest in Martin zijn meerdere erkennen.

Minas had een fraaie combinatie die hem uiteindelijk een vork van toren en dame opleverde. Logische wijs mocht hij zijn paard tegen een toren ruilen. Later in het spel gaf zijn tegenstander, in een vlaag van schaakblindheid, zijn tweede toren weg en stond Minas pardoes een stuk voor. Da’s lekker spelen. Z’n tegenstander gaf niet lang daarna op.

Albert-Jan moest in Wil de Gids zijn meerdere erkennen. Het was voor hem een zware partij. Wil duwde hem steeds verder in de verdrukking. Wit deed gewoon betere zetten dan zwart. Van tijd tot tijd kostte dat een pion en in het eindspel stond Albert-Jan intussen drie pionnen achter. “Een hopeloze situatie”, aldus Albert-Jan na afloop. Als wanhoopsdaad zag hij nog een kleine kans om via een torenoffer een promotie te forceren. De kans van slagen was klein, maar het alternatief was om gelijk maar op te geven. De witte loper werd geslagen door de zwarte toren. Wil sloeg terug met zijn pion en het promotiepad voor Albert-Jan lag vrij. De vrijpion dacht wit snel te slaan met de witte toren, maar door tussenplaatsing van de zwarte loper kon Albert-Jan deze lijn blokkeren. Daarna moest wit zijn toren ‘buitenom’ naar het promotie veld brengen. Helaas voor Albert-Jan maar witte toren was daar was net op tijd. Albert-Jan kon het slaan van zijn promotiepion nog net voorkomen, maar daardoor stond de zwarte loper, evenals de witte toren, vast op die plaats. Hij had geen speelbare stukken meer en de overmacht van de vier witte vrijpionnen en een loper noodzaakten Albert-Jan om de partij opgeven.

Kees en Chris hadden allebei een degelijke partij. Dit was zeker ook een verdienste van hun tegenstanders, Jurriaan Verbeek en Mario Angelo Dirks. Een mooie remise werd afgesproken.

Chris overdenkt zijn stelling. Niet veel later komt hij en Mario remise overeen.

Eduard dacht de zwarte dame van Ruud Gorseman in te sluiten. Maar die lopers kruipen overal maar tussendoor. Zwart zette witte de toren en dame onder druk. De kwaliteit van wits stelling ging drastisch naar beneden als Eduard de ongelijke ruil had geaccepteerd. De teleurstelling van het niet kunnen vangen van de zwarte dame, was te groot. Eduard gaf de partij op.

Wibo was de hekkensluiter. Zijn tegenstander Serge Erdtsieck opende met c4. Na 8 zetten kwam er een vergelijkbare stelling op het bord als waarmee Wibo tegen een sterke clubgenoot 1½ week ervoor had verloren.  Die had hij goed geanalyseerd en dat betaalde zich uit in een betere stelling en een ongenaakbare loper op het sterke veld d4. Daarnaast had hij in het eindspel ruim meer tijd over dan Serge, en dat heeft hem gered. Op zich stond hij er goed voor. Maar door een kleine onzorgvuldigheid werd de witte dame nog gevaarlijk. De spanning was te snijden. De klok van wit tikte onverbiddelijk door. Nog 4 minuten, nog 3 minuten, nog 2 minuten. De tijd was te weinig om de witte stukken in positie te brengen. Wibo speelde de zwarte dame, schaak. De witte koning zocht een uitweg, en zag de verre toren over het hoofd. Die had remise kunnen houden, maar de koning ging lopen. Wibo speelde de toren, weer schaak! Zwarts stukken dreven de witte koning nog verder uit zijn paleis. Gracieus schreed de zwarte dame opzij. De witte koning zat gevangen en viel. Chapeau voor Wibo. Met 4-4 gaan de Messemakers opgelucht naar huis.

Wibo en Serge zoekend naar de winst