Het tweede team komt met de schrik vrij

In een mooie zaal in Tilburg, waarbij ook een kleine culturele bioscoop in het gebouw aanwezig was, speelde wij met het tweede team tegen het vierde team van Stukkenjagers. In dezelfde zaal speelde tegelijk het eerste, tweede en derde team van Stukkenjagers thuis, waardoor het een gezellige volle zaal was.

Wouter mocht deze keer de honneurs van teamcaptain waarnemen, omdat vaste teamcaptain Henk deze dag verhinderd was. Tevens waren vaste teamspelers Rob en Leslie afwezig en Frans mocht deze zaterdag in het eerste team invallen. 

Gelukkig had de afwezige teamcaptain Henk, de sterke spelers Zoran, Minas en Frank bereid gevonden om in te vallen. Ondanks dat het ratingverschil met Stukkenjagers vooraf op papier in ons voordeel bleek en het vierde team van de Stukkenjagers de eerste twee rondes met een relatief grote uitslag verloren had, zegt dat natuurlijk niets. Wedstrijden win je namelijk uiteindelijk niet op papier, maar op het bord. Het werd daarom ook een spannende middag.

Jeroen was de eerste die klaar met zijn partij was. Hij speelde een prima partij; alles liep eigenlijk wel goed. Hij was in het bezit van het loperpaar, had actieve stukken, een voorsprong in tijd en een mooie koningsaanval. Zijn tegenstander lag figuurlijk op zijn rug, echter een paardvork deed roet in het eten. Gevolg van deze vork was dat de dame het bord moest verlaten en Jeroen direct kon opgeven. 

Dat was een flinke domper. Ondertussen had Zoran op bord 2 een mooie koningsaanval opgebouwd, maar de aanval sloeg helaas niet door. Sterk actief spel van zijn tegenstander via de open lijn was helaas niet meer tegen te houden, ondanks Zoran’s onuitputtelijke bron van vechtlust. 

Leen speelde een solide partij; kon de goede loper van de tegenstander ruilen voor zijn paard. Na vijf minuten wilde ik Leens stelling nogmaals bekijken, maar er stond al een witte koning in het centrum van het bord geposteerd. Leen had, voordat ik nog een keer naar zijn bord kon kijken, het punt al binnengesleept. Een prima prestatie!

Over prima prestaties gesproken… Bernard trok de stand weer gelijk door een mooie en goed uitgevoerde aanvalspartij. Hij maakte mooi en goed gebruik van de zwaktes die hij zelf in de stelling van zijn tegenstander gecreëerd had en zijn tegenstander zag er op een gegeven moment geen succes meer in.

Desondanks zag het er halverwege de wedstrijd niet rooskleurig uit. Wouter stond erg slecht met een stuk achter en ging hoogstwaarschijnlijk verliezen. De enige compensatie was een pion. Bij Kees en Frank waren de stellingen onduidelijk en moeilijk in te schatten hoe het af ging lopen. Minas had een ongelijk lopereindspel met een pion meer op het bord gekregen dat waarschijnlijk remise zou opleveren net zoals Frank en Kees. Nul matchpunten had ik niet gek naar opgekeken.

Wonder boven wonder kon Wouter remise maken. Hij speelde een zeer matige partij, waarbij hij op een gegeven moment een dubbele aanval van zijn tegenstander over het hoofd zag. Met één pion compensatie voor een loper en voor de rest niet zo’n beste stelling (zonder aanval), had iedereen eigenlijk al rekening gehouden met een verlies. Het was wachten op de genadeklap. Om onverklaarbare reden ging zijn tegenstander mee in drie keer dezelfde stelling op het bord, waardoor de partij in remise eindigde waar niemand (inclusief hijzelf) rekening mee had gehouden.

Frank was intussen in een gesloten stelling terechtgekomen, waarbij alleen de g-lijn open bleef. Na een eerste remiseaanbod resoluut afgeslagen te hebben (ondanks de tijdnood voor de tijdcontrole bij Frank), kwamen hij en zijn tegenstandster daarna toch snel remise overeen. Een solide en tactische remise! Achteraf bleek dat Frank tevreden mocht zijn met de remise, want de meeste kansen lagen bij zijn tegenstandster.

Minas op bord 8 begon sterk aan zijn partij. Hij won een pion en zorgde ervoor dat de rokade van zijn tegenstander gekraakt werd. Minas zijn stukken kwamen steeds beter te staan en hij ontwikkelde een aanval op de koning die nog in het midden van het bord aanwezig was. Helaas sloeg de aanval niet door en speelde zijn tegenstander net op tijd zijn stukken terug in de verdediging, waardoor een grote afruil ontstond. Er kwam een ongelijk lopereindspel op het bord waarbij Minas één pion meer dan zijn tegenstander had. Uiteindelijk is en bleef dit remise.

Kees was als laatste bezig met zijn partij en dat was tevens de beslissende partij. Hij won een pion in het middenspel en kwam in een moeilijk eindspel terecht met een paard, toren en een aantal pionnen, tegen een loper, toren en een aantal pionnen voor zijn tegenstandster. De loper en toren van zijn tegenstandster waren erg actief en Kees moest alle zeilen bij zetten om de pion voorsprong te behouden. Op een gegeven moment lukte dat niet meer, maar als compensatie kreeg hij wel een verre vrijpion op de 2e rij. Zijn tegenstandster verdedigde zich taai en ging aan de andere kant van het bord met een van haar pionnen de eindsprint inzetten. Kees manoeuvreerde met zijn koning naar de andere kant van het bord om de pion tegen te houden en moest nog erg goed opletten op eventuele matdreigingen, andere trucjes en de meerderheid van de pionnen in het centrum van het bord van zijn tegenstandster. Na een spannend slot met niet veel tijd meer op de klok om alles uit te rekenen in een ingewikkelde eindspelstelling, sleepte Kees het beslissende punt binnen door op rustige en kalme wijze het eindspel naar zich toe te trekken. Respect!

Met de hakken over de sloot de minimale overwinning van 3,5 – 4,5 binnengesleept. We zijn goed weggekomen, maar dit soort wedstrijden horen er ook bij. Op naar de volgende wedstrijd!

Wouter Schönwetter