Groene Hart Jeugd Cup van start gegaan

De Groene Hart Jeugd Cup is weer van start gegaan. Messemaker doet dit jaar daaraan mee met 2 teams. Vrijdag 27 september kwamen alle 32 (!) teams bijeen in De Boekenberg in Spijkenisse. De Messemaker-teams deden het verdienstelijk en eindigden beide als tweede in hun poule. Dat betekent dat ze noch promoveren noch degraderen. De volgende avond is op 1 november, dan spelen de Messemaker-teams thuis. Alle uitslagen zijn te vinden op de website van 3-Torens (de organiserende vereniging).

Theo Haerkens winnaar van Groep C van OK Gouda 2019

Als je kaartjes verkoopt voor deelname aan het Gouda Open Schaaktoernooi, ben je er toch en kun je net zo goed mee doen, was mijn gedachte. Deelname aan eerdere edities had me geleerd er niet te veel van te verwachten. Meer dan één of twee potjes winnen zit er niet in, was mijn ervaring. Daarom had ik geaarzeld of ik wel mee zou doen.

De eerste partij tegen Johan Knijff verliep volgens verwachting. Ik speelde redelijk tot het tij keerde en ik in enkele zetten mijn positie verloor. Een pion van mijn opponent promoveerde en sleurde tijdens die opmars
een toren mee. Daar was geen kruid tegen gewassen, einde partij.

De tweede partij tegen Ben van Ginkel kende een opening die in geen enkel boek staat. Met mijn zwarte pion op c3 en een loper op b4 viel hij mijn loper aan en kon mijn pion verder. Schaak! Toen ik in de volgende zet zijn
toren sloeg, promoveerde én hem schaak zette en in de daarop volgende zet zijn loper op f8 nam, was het pleit rap beslecht.

Na een broodje kroket leek me dat de bokken wel van de schapen gescheiden waren en mijn kansen bekeken. Tegen Evert Hoogervorst deed ik het heel aardig tot hij een pion naar de overkant wist te manoeuvreren en weer over een dame beschikte. Maar hij had nog maar zestien seconden op de klok en wiebelde de hele tijd al van spanning. Ik had tijd genoeg en een handjevol pionnen. Met de eerste viel ik zijn koning aan, die moest de pion wel pakken. Nog twaalf seconden te gaan. Ik verplaatste mijn koning zo dat er geen schaak mogelijk was. Evert vond het een goed idee een pion op te ruimen, nog een seconde of zes te gaan. De zenuwen aan de andere kant van het bord deden hun werk: ik had niet het idee dat er nog veel te verliezen was en deed snel een paar zetjes. Tijd! En winst!

Amelia Jonkman speelde in mijn volgende partij heel gedegen en bracht me lelijk in het nauw. Maar de tijd was mij goed gezind en toen zij eenmaal haast kreeg, was het te laat en viel haar vlag. Drie punten op een rij, dat had ik nog niet eerder meegemaakt!

Annie de Jong en Wibo Bourguignon speculeerden dat ik zo langzamerhand wel tegen een van hen zou moeten spelen. Dat leek mij niet voor de hand te liggen omdat ons niveauverschil daarvoor veel te groot is.

Tegen Marcel Pulles volgde opnieuw een wonderbaarlijke opening waarna ik met mijn koningin de witte loper op c1 kon inrekenen. Ik stond er puik voor tot ik met een klunzige actie mijn dame verspeelde. Maar met een toren, paard en loper tegen een dame ben je niet machteloos. Een moment van onoplettendheid kostte Marcel na een penning zijn dame en mij een paard. Toen was de partij snel ten einde, weer een puntje erbij!

“Je speelt aan het derde bord.” meldde Wibo me enthousiast over mijn resultaten. Wie schetst mijn verbazing toen hij grijzend tegenover me plaats nam. “Einde oefening” dacht ik, “maar een mooie dag met fraai resultaat.” Ik speelde met wit d4, c4 en Pc3 waarna het gebruikelijke potje armworstelen met de pionnen in het centrum volgde. Toen Wibo met zijn dame naar a5 kwam en ik mijn loper via d3 met schaak naar h7 kon brengen, verplaatste de strijd zich naar het gebied van zijn korte rochade. Met twee lopers en een paard in die hoek vielen er pionnen en vluchtte de koning zelfs naar h6. Een pion op g4 was de kers op de taart: winst!

De laatste partij zat ik aan het tweede bord, wat een toestand! Eerder op de dag had een collega me verteld dat je pas haast moet maken als je nog maar drie minuten hebt. Te snel zetten kan zomaar je positie ondermijnen. Met nog vijf minuten te gaan had ik minder dan de helft van de tijd van Hans de Lange, die zijn koningin had vastgezet. Toen hij twee torens achter elkaar plaatste, kon ik de voorste pennen met mijn dame en daar zelfs nog een loper voor zetten! Schaak, de toren was voor mij! Nog een paar zetten en hij gaf op. Een toeschouwer meende dat dit onnodig was, maar ja: gedane zaken nemen geen keer en ik had evenveel punten als Hans. Dat ik van hem
had gewonnen, gaf de doorslag!

Wat een onwaarschijnlijke dag!


Theo Haerkens

Messemaker A-jeugdteam niet opgewassen tegen Botwinnik

In de KNSB-Jeugdclubcompetitie Promotieklasse A moest Messemaker de eerste wedstrijd aantreden in Zoetermeer tegen Botwinnik. Dat team bleek een maatje te sterk te zijn voor Messemaker. Achtereenvolgens verloren invaller Pieter op bord 4, Yann op bord 3, Nuno op bord 2 en Daniël op bord 1. Maar vooral Daniël had lange tijd kans op meer gehad: hij stond zowel materiaal als tijd voor op zijn tegenstander, maar in opkomende tijdnood gaf de grotere routine van de eerstebordspeler van Botwinnik toch de doorslag en moest Daniël zich na bijna 2,5 uur spelen gewonnen geven.

Er komen nog 6 ronden in deze competitie, dus het team heeft nog volop gelegenheid om deze slechte start goed te maken.

Zotte zaterdag op 26 oktober 2019

Op 26 oktober 2019 viert Gouda weer Zotte Zaterdag, een groots festival waarin vooral middeleeuwse ambachten en kunsten centraal staan. Maar dit jaar zal ook schaken een van de activiteiten zijn: er zal een levend schaakspel ten tonele gevoerd worden. Schaakclub Messemaker 1847 draagt hieraan actief bij. De “levende” schaakstukken zullen worden geworven onder de Messemaker-leden: de jeugdleden voor de pionnen, de senioren voor de overige stukken. Meer info over het festival is te vinden op de website van Zotte Zaterdag of in bijgaande affiche.

Kloksimultaans weer begonnen

Net als vorig jaar speelt de sterkste jeugd weer om de 2 à 3 weken een kloksimultaan tegen een seniorlid. Maandag 16 september was het de eer aan Kees Brinkers om de spits af te bijten. De jeugd beet stevig van zich af en wist uiteindelijk van de acht partijen er vijf te winnen: sommige op de klok maar ook enkele op schaakkracht. De gedetailleerde uitslagen zijn op de jeugdpagina te vinden. 

Messemaker 12e in NK E-teams

Messemaker had met haar E-jeugdteam in maart 2019 het RSB-kampioenschap gewonnen en mocht daarom meedoen met het NK voor E-teams. Het team, bestaande uit Yuko Paulzen, Sarah-Joy Koorevaar, Manule Diaz en Tis Hagendijk, behaalde net als vorig jaar de 12e plaats, in een veld van 40 deelnemers. Alle uitslagen zijn te vinden op de KNSB-website.

Messemaker 1 boekt enigszins geflatteerde overwinning

In het Polderhuis in Santpoort was het voor veel kinderen een spannende dag. Sinterklaas kwam namelijk met een berg pieten op bezoek. Het was duidelijk dat dit bezoekje van de goedheiligman ook de schakers van Messemaker en Santpoort beïnvloedde. Er werd namelijk op meerdere borden over en weer cadeautjes weggegeven. Hierdoor was het ook voor ons lange tijd een spannende dag. Op het eind van de dag bleken de spelers van Santpoort iets beter voor goedheiligman te spelen dan wij. Hierdoor wonnen we – ietwat geflatteerd – met 5,5-2,5.

Peter Ypma:

In de opening offerde ik eerst een pion en vervolgens een stuk waarvoor ik een gevaarlijke aanval kreeg. Mijn tegenstander koos er wijselijk voor om het stuk direct terug te geven, waardoor ik een gezonde pion voorbleef. Ik kon echter niet lang genieten van deze mooie stelling, want door twee waardeloze zetten op rij verloor ik mijn pluspion en werden al mijn stukken teruggedrongen naar slechte velden. In de fase die volgde, speelde ik weer goed en knokte ik mij terug naar een gemakkelijk te keepen eindspel. Dan moet ik echter niet proberen om een winstpoging te doen. Door deze onverstandige daad kreeg ik een eindspel met ieder twee torens en drie pionnen. Dit moet gewonnen zijn geweest voor mijn tegenstander dankzij zijn ver opgerukte vrije b-pion. In de partij gaf mijn tegenstander mij echter de kans om een toren te offeren voor zijn drie pionnen. Vervolgens bleken mijn drie pionnen te lastig tegen te houden te zijn – al heeft mijn tegenstander onderweg wel een remisewending gemist.

Peter Scheeren:

Santpoort beschikt zowaar over een heuse Grootmeester: Harmen Jonkman. Deze is echter net als ikzelf al geruime tijd niet meer actief in toernooischaak en zijn rating is gezakt naar een vergelijkbare waarde als de mijne (ca. 2380). Het was dan ook een min of meer gelijkopgaande strijd, hoewel ik op een gegeven moment toch wel enig voordeel had met een loperpaar tegen een paardenpaar, ondanks de ietwat gesloten stelling. Door een wat ongelukkige zetvolgorde moest ik echter een zwart blokkadepaard op e4 toelaten, gedekt door het andere paard,  en daarmee waren winstkansen voor mij verkeken. Sterker nog, Harmen het het nog wel even kunnen proberen, maar na ampele overwegingen deed hij dat niet en kwamen we remise overeen.

Henk-Jan Evengroen:
Zoals gewoonlijk met wit kreeg ik een rustige opening waarin ik een klein plusje had. Doordat mijn tegenstander een fout maakte won ik een kleine kwaliteit. Bij de afruil kwamen bij mij de stukken wel wat gedrongen te staan, maar dat kon ik al snel verhelpen. Mijn paard dat ik op a4 had geposteerd kon ik met tempo via b6 – c8 – e7 naar f5 spelen. Tijdens deze manoeuvre kon zwart zijn stukken niet verbeteren waardoor een gewonnen stelling ontstond en ik materiaal won.
Erik Hennink:

Ik kwam op bord 2 met zwart goed uit de opening doordat mijn tegenstander voor hem op onbekend terrein was. Hierdoor kon ik vlak na de opening een stelling bereiken die ongeveer in evenwicht was met wellicht een klein voordeeltje voor mij. Het bleek echter lastig om echt voordeel te bereiken en nadat een aantal stukken werden geruild, bleef er te weinig materiaal over en was een winstpoging vruchteloos. Hierna werd snel de vrede getekend en was ik tevreden met een prima resultaat tegen een sterke tegenstander.

Wim Heemskerk:

Na driemaal zwart mocht ik het eindelijk ook een keer met de witte stukken proberen. Dat ging voorspoedig en in het middenspel won ik twee pionnen. Helaas klinkt dat beter dan het in werkelijkheid was. De extra pionnen waren allebei dubbelpionnen (b4+b5 en d4+d5), waardoor er erg weinig ruimte was om te manoeuvreren. Zodra ik een stuk verzette, moest ik de dekking van b5 of d5 opgeven en daarna zou ook zijn broertje er vlak achter vallen. Gek genoeg oogde mijn stelling veel mooier voordat ik zo gretig geslagen had. Het lukte me niet een zinnig plan te bedenken en toen ik minder dan een minuut over had, greep mijn tegenstander zijn psychologische kans en bood remise aan. Met het oog op de gunstige stand van de wedstrijd nam ik dat maar aan. Enigszins teleurgesteld probeerde ik thuis met de computer de juiste weg naar winst te vinden. In eerste instantie telt dat ding natuurlijk braaf het hout en geeft mijn stelling een vette +1,5. Maar als ik dan een paar zetten doe volgens zijn ‘eerste keuze’, loopt de waardering steevast terug naar onder de +0,5. Blijkbaar was het objectief dus helemaal niet zo’n groot voordeel geweest als ik tijdens de partij dacht. Ik weet niet of ik nou tevreden moet zijn of niet, maar duidelijk is dat pionnen niet meer zijn wat ze ooit waren!

Ed Roering:

Na 12 zetten theorie speelde ik mijn dame terug, iets wat vaak niet in de logische lijn van een opening ligt. Mijn tegenstander kon toen met een schijnoffer stukken ruilen en de c-lijn bezetten. Mijn enige kans was om hem nog enigszins aan het schrikken te brengen met een soort van koningsaanval, maar dat lukte duidelijk niet. Wit won een pion en dirigeerde zijn stukken naar sterke velden. Na dameruil werd het er niet beter op voor me, veel tijd had ik ook al niet. Maar toen stak mijn tegenstander mij de helpende hand toe. Hij bood torenruil aan in de gedachte zo een tweede pion te winnen. Dat lukte, maar hij zag over het hoofd dat ik daarmee de open c-lijn kreeg. Mijn toren kwam op de onderste rij, waarna hij niet naar h2 mocht. Met ..,Pg3 zou ik dan ondekbaar mat op h1 op het bord brengen.
Een winstpoging van wit zou moeten beginnen met de koning naar e2 spelen, maar dan zou ik niet alleen a2 winnen, maar ook g2. En dat kon hij niet toelaten. Hij bood daarom remise aan, wat ik direct accepteerde. Ik kon de pion op a2 slaan, maar met weinig tijd, nog steeds een pion minder en na de partij al in gedachte te hebben opgegeven was ik al lang blij met remise. Bovendien vereist het wel iets meer dan een vluchtige blik om te zien dat zwart beter staat, ondanks de minuspion (vrijpion op b3). Het probleem is de koning op de onderste rij, de actieve zwarte toren op de tweede rij en het paard dat naar g3 en later eventueel naar f4 of f5 kan.
Tja, het blijft een moeilijk spel, waarbij het er om gaat de kansen te pakken die je vaak maar weinig krijgt. Niet waar? 🙂

Ben van Geffen:

Ook in mijn partij wisselden de kansen. Een feit is echter dat ik heel slecht heb gestaan, zelfs aan het einde, toen wit met nog 2 minuten op de klok (en ik 4) de zetten maar herhaalde en ik de benauwde remise binnensleepte. Helaas kwamen mijn voorbereidingen niet op het bord. Het werd Tweepaardenspel in de Nahand met 4.d3, waarop ik een tamelijk onbekend variantje speelde. Mijn tegenstander pakte ruimte op de damevleugel en daar reageerde ik niet goed op, waardoor hij druk kon blijven uitoefenen. Maar na ruim 20 zetten deed hij een paar mindere zetten en kon ik wat tegenspel ontwikkelen met o.a. 24… f5. Na het slechte 25 f3 (?) kon ik even later het sterke 26… Pa4 (!) spelen, waardoor ik geforceerd pion c3 won. Ik liet mijn paard echter te vlug weer wegspringen naar a4 in plaats van het te dekken over de c-lijn, met goed spel. Wit won zijn pion terug en pakte er later nog een. Ik creëerde wat activiteiten door mijn loper naar betere velden te dirigeren, maar wit bleef goed staan. Ik blokkeerde zijn vrije pluspion van b5 en was de baas op de zwarte velden. Ook moest mijn opponent oppassen voor tegenspel op de koningsvleugel en eventueel op de onderste lijn. Gelukkig voor mij kostte alles hem veel tijd en uiteindelijk berustte hij in remise. Gelukkig had Peter Ypma iets eerder de stand op 5-2 gebracht, zodat ons “niets”meer kon gebeuren!