RSB wedstrijd 6 december viertal tegen Overschie

door Kees van Wensveen

De tweede wedstrijd van ons viertal eindigde evenals de eerste wedstrijd in een gelijkspel.De eerste wedstrijd vorige maand tegen Ivoren Toren in Rotterdam eindigde in winst voor John en Micha en verlies voor Rob en mij.Deze keer speelden we weer in Rotterdam tegen het viertal van Overschie. Erwin viel in voor Micha, die andere dingen aan het hoofd heeft ivm met de geboorte van zijn dochter.Weer wisten de jongeren, John en Erwin, hun partij te winnen en verloren Rob en ik opnieuw. Zou het toch met de leeftijd te maken hebben?

De reis naar Rotterdam-Overschie verliep niet helemaal vlekkeloos. Rob reed deze keer en we waren om kwart over zeven bij de Hoog. Alleen John ontbrak nog. Hij belde al snel naar Rob met het verzoek hem even op te halen want zijn scooter wilde niet starten. De Bosweg, waar John stond te wachten, ligt niet echt op de route, zodat we met enige vertraging in Rotterdam aankwamen. Toen nog de speellocatie van Overschie vinden. Ook dat viel niet mee. Ik wist dat het in de Kerk was en de verlichte toren van die kerk zagen we al snel, maar de navigatie had andere plannen. De zei:”bestemming bereikt”, maar de Kerk was nergens meer te zien. Inmiddels was het 10 minuten voor 8. Rob negeerde een weg met éénrichtingsverkeer om sneller te zijn. We zagen toen al snel weer de betreffende Kerk, maar geen parkeerplaats. Rob zag een smal weggetje langs de Schie op loopafstand van de Kerk en dacht daar een parkeerplek te vinden. Geen parkeerplek in dat smalle straatje. Sterker nog het straatje ging over in een fietspad en keren was uitgesloten. We moesten toen op hetzelfde smalle weggetje een kilometer achteruit rijden. Dat duurde even.Rog zei: “ik zet jullie bij de Kerk af en ga dan een parkeerplek zoeken”.  Toen zat het toch nog even mee, want op het Kerkplein zelf was precies nog één plekje vrij. Eerste keer toen we er langs reden niet gezien. Zodoende waren we klokslag 8 uur binnen en konden gelijk aanschuiven voor de wedstrijd.

Ik speelde deze keer aan het vierde bord en had een zeer jeugdige speler tegenover mij die in een razend tempo speelde. De deur van het zaaltje waar we in speelden ging regelmatig open omdat andere clubleden kwamen kijken of omdat we iets te drinken haalden. Elke keer maakte deze deur een irritant snerpend geluid. De scharnieren moeten nodig eens gesmeerd worden. Verder zat mijn tegenstander gezellig een zak chips te eten en dat niet alleen, maar de teamgenoot rechts van mij had een dergelijke knisperende zak met lekkers.Allemaal geen excuus voor mijn verlies. Zoals gezegd: mijn tegenstander dacht blijkbaar veel sneller dan ik en speelde in een erg hoog tempo en daar kan ik slecht tegen. Ik laat me te gemakkelijk verleiden om in dat tempo mee te gaan en kom dan in de situatie van eerst zetten en daarna pas denken. Absoluut verkeerd. Volgende keer nog meer aan denken!


Verslag Erwin Wouterson

Vandaag mocht ik invallen voor Micha en trof ik Timo Zunderman met zwart op bord 2. Mijn tegenstander opende met e4 waarna ik koos voor een Frans vervolg. Mijn tegenspeler verkoos de afruilvariant op d5. Na twaalf zetten waren beide loperparen en een van de paarden koppels afgeruild. Met een solide pion structuur én een actieve dame vanaf d6 kon ik mijn positie verder uitbouwen. In de volgende positie kon ik met Txe1+ een belangrijke centrum pion op d4 winnen.

Kort na het winnen van de d4 pion wist ik mijn tegenspeler te verleiden tot een dameruil op e4. Na het centraliseren van mijn overgebleven stukken kon ik op de e-lijn de laatste torens afruilen. Het eindspel: paard, koning en één pluspion zag er rooskleurig uit.

Inmiddels werd mij duidelijk dat er een 2-1 achterstand was ontstaan en met lichte tijdsnood aan mijn zijde (4 minuten op de klok) kon ik met juist rekenwerk profiteren van zetdwang waarna mijn pluspion de wedstrijd kon beslissen: 

Mijn tegenspeler probeerde nog met zijn koning op d4 de boel dicht te houden maar na de “wachtzet” Kd6 ontstond er voor mijn tegenspeler de zetdwang en moest hij de weg vrij maken voor mijn koning. Het remiseaanbod in bovengenoemde stelling werd dan ook niet door mij geaccepteerd. Niet veel zetten later moest mijn tegenspeler opgeven nadat mijn pion met ondersteuning van koning op c2 was beland en hij gedwongen het veld c1 met zijn koning moest verlaten.

Met deze overwinning wist ik Messemaker 1847 V1 op 2-2 te brengen en was mijn eerste invalsronde voor mij een succes. 

Een spannende wedstrijd

Het was een spannende wedstrijd voor het vierde team op maandag 25 november. Wibo Bouguignon had kort van tevoren afgezegd. Onze reserve Kees van Wensveen viel voor hem in. Omdat Kees niet als ‘kanonnenvlees’ op bord twee wilde, werd er nog het nodige heen en weer geschoven. Uiteindelijk werd tegen het vierde team van Barendrecht IJsselmonde gelijkspel: 4 – 4.

Hier volgt een korte impressie door enkele teamleden in willekeurige volgorde.

Albert-Jan Wagensveld

Ik opende met koningsgambiet en kwam er niet slecht uit.  Maar net toen ik op de 26e zet dacht prachtige kansen te zien voor een vernietigende aanval, kwam zwart met een (ik moet zeggen briljant) dameoffer, waarmee hij na drie zetten via een onvermijdbare paardvork mijn dame terugnam en ik ook nog een toren achter kwam te staan (zie diagram 1).

Diagram 1: na 25…De6xh3 26.Pf3-e1.
Zwart dreigt met 26…Dh1+!

Na nog een mislukte paardvork op twee torens die mij door een tussenschaakje op een afruil van twee paarden tegen een toren kwam te staan, werd mijn achterstand erg groot. Ik zag nog een kleine kans op een promotie en haalde er de zevende lijn mee. Maar toen ook daar effectief een stokje voor werd gestoken moest ik opgeven.
Latere analyse gaf aan dat ik op de zet vóór het dameoffer een winnende combinatie had gehad met paard b6 schaak (in plaats van Pf3-e1) (zie diagram 2). Maar ja, dat was tien zetten lang schaakjes geven, want met één zet van zwart zou ik zelf mat staan.

Diagram 2

Eduard Dame

Met zwart kon ik mijn favoriete Russische opening spelen. De avond begon dus meteen al goed. Om vervolgens niet bang te zijn voor twee dubbelpionnen. Want waar deze samenwerken met de buurpionnen, ontstaan mooi vestingwerkjes. En……….. je krijgt open of halfopen lijnen. Wit vertikte het om te rokeren; de koning bleef vervolgens precies tussen de open d- en open de f-lijn bleef staan. Een dodelijke aanval kon niet uitblijven (zie diagram). Het loperoffer dat daarvoor nodig was, mocht die naam niet dragen. Het enige dat ik mij kan verwijten is dat ik mat in zes niet uitvoerde, terwijl ik het na lang nadenken wel van plan was om het vonnis zo te voltrekken. Hoe werkt het daar eigenlijk daarboven in die hersenpan? Nou ja, het bleef moeilijker om te verliezen dan om te winnen. De hand werk naar mij uitgestoken en we stonden met 4-3 voor.

Chris Kraaijeveld

Mijn tegenstander bleek een goede kenner van de opening c4-e5-Pc3  te zijn, maar daarna raakte hij het spoor bijster. Ik kwam al snel een stuk voor, daarna nog wat pionnen. Na ongeveer drie kwartier en 33e zetten was het afgelopen.

Kees Vermijn

Ik speelde met zwart tegen Roel de Hoop een Spaanse partij. Mijn tegenstander kende deze opening kennelijk niet zo goed, en na 11. b2-b4, c5xb4 kreeg ik kansen op de damevleugel.
De ontwikkeling van zijn dame-paard Pb1-d2 volgde pas op zet 28! Met 20. Dd1-c1 liet hij zijn paard op f3 in de steek, waardoor ik met Ld5xf3 zijn koningsstelling kon slopen en met de manoevre Ta8-a4,  -h4 en later Tf8-f6, -h6 kreeg ik een krachtige aanval op h3. Met een paardoffer op e2, dat hij niet mocht aannemen, omdat het anders mat in 5 zou zijn, besliste ik de partij tenslotte. Na Pe2-f4 was er geen verdediging meer mogelijk.

Eelko de Groot

Aan het zesde bord speelde ik tegen Erik Wijnbelt. Toen ik later thuis de partij in mijn schaakdatabase invoerde zag ik dat ik 3 jaar geleden ook tegen hem mocht spelen. Beide keren kwam de Owen Defence op het bord. Deze keer liet ik mijn e-pion slaan en stoomde met mijn d-pion op. Op zet 8 stond deze al op d6. Erik gaf achteraf toe dat hij deze pion beter had kunnen slaan. In de partij had hij er veel last van. Zijn witte loper waarmee hij op e4 geslagen had, bleef voor de pionnen staan. Een prachtig doelwit voor mij. In een poging deze in te sluiten kwam het uiteindelijk tot een ruil en nadat wij beiden gerokeerd hadden, hield ik een mooie stelling over:

Het tweede team komt met de schrik vrij

In een mooie zaal in Tilburg, waarbij ook een kleine culturele bioscoop in het gebouw aanwezig was, speelde wij met het tweede team tegen het vierde team van Stukkenjagers. In dezelfde zaal speelde tegelijk het eerste, tweede en derde team van Stukkenjagers thuis, waardoor het een gezellige volle zaal was.

Wouter mocht deze keer de honneurs van teamcaptain waarnemen, omdat vaste teamcaptain Henk deze dag verhinderd was. Tevens waren vaste teamspelers Rob en Leslie afwezig en Frans mocht deze zaterdag in het eerste team invallen. 

Gelukkig had de afwezige teamcaptain Henk, de sterke spelers Zoran, Minas en Frank bereid gevonden om in te vallen. Ondanks dat het ratingverschil met Stukkenjagers vooraf op papier in ons voordeel bleek en het vierde team van de Stukkenjagers de eerste twee rondes met een relatief grote uitslag verloren had, zegt dat natuurlijk niets. Wedstrijden win je namelijk uiteindelijk niet op papier, maar op het bord. Het werd daarom ook een spannende middag.

Jeroen was de eerste die klaar met zijn partij was. Hij speelde een prima partij; alles liep eigenlijk wel goed. Hij was in het bezit van het loperpaar, had actieve stukken, een voorsprong in tijd en een mooie koningsaanval. Zijn tegenstander lag figuurlijk op zijn rug, echter een paardvork deed roet in het eten. Gevolg van deze vork was dat de dame het bord moest verlaten en Jeroen direct kon opgeven. 

Dat was een flinke domper. Ondertussen had Zoran op bord 2 een mooie koningsaanval opgebouwd, maar de aanval sloeg helaas niet door. Sterk actief spel van zijn tegenstander via de open lijn was helaas niet meer tegen te houden, ondanks Zoran’s onuitputtelijke bron van vechtlust. 

Leen speelde een solide partij; kon de goede loper van de tegenstander ruilen voor zijn paard. Na vijf minuten wilde ik Leens stelling nogmaals bekijken, maar er stond al een witte koning in het centrum van het bord geposteerd. Leen had, voordat ik nog een keer naar zijn bord kon kijken, het punt al binnengesleept. Een prima prestatie!

Over prima prestaties gesproken… Bernard trok de stand weer gelijk door een mooie en goed uitgevoerde aanvalspartij. Hij maakte mooi en goed gebruik van de zwaktes die hij zelf in de stelling van zijn tegenstander gecreëerd had en zijn tegenstander zag er op een gegeven moment geen succes meer in.

Desondanks zag het er halverwege de wedstrijd niet rooskleurig uit. Wouter stond erg slecht met een stuk achter en ging hoogstwaarschijnlijk verliezen. De enige compensatie was een pion. Bij Kees en Frank waren de stellingen onduidelijk en moeilijk in te schatten hoe het af ging lopen. Minas had een ongelijk lopereindspel met een pion meer op het bord gekregen dat waarschijnlijk remise zou opleveren net zoals Frank en Kees. Nul matchpunten had ik niet gek naar opgekeken.

Wonder boven wonder kon Wouter remise maken. Hij speelde een zeer matige partij, waarbij hij op een gegeven moment een dubbele aanval van zijn tegenstander over het hoofd zag. Met één pion compensatie voor een loper en voor de rest niet zo’n beste stelling (zonder aanval), had iedereen eigenlijk al rekening gehouden met een verlies. Het was wachten op de genadeklap. Om onverklaarbare reden ging zijn tegenstander mee in drie keer dezelfde stelling op het bord, waardoor de partij in remise eindigde waar niemand (inclusief hijzelf) rekening mee had gehouden.

Frank was intussen in een gesloten stelling terechtgekomen, waarbij alleen de g-lijn open bleef. Na een eerste remiseaanbod resoluut afgeslagen te hebben (ondanks de tijdnood voor de tijdcontrole bij Frank), kwamen hij en zijn tegenstandster daarna toch snel remise overeen. Een solide en tactische remise! Achteraf bleek dat Frank tevreden mocht zijn met de remise, want de meeste kansen lagen bij zijn tegenstandster.

Minas op bord 8 begon sterk aan zijn partij. Hij won een pion en zorgde ervoor dat de rokade van zijn tegenstander gekraakt werd. Minas zijn stukken kwamen steeds beter te staan en hij ontwikkelde een aanval op de koning die nog in het midden van het bord aanwezig was. Helaas sloeg de aanval niet door en speelde zijn tegenstander net op tijd zijn stukken terug in de verdediging, waardoor een grote afruil ontstond. Er kwam een ongelijk lopereindspel op het bord waarbij Minas één pion meer dan zijn tegenstander had. Uiteindelijk is en bleef dit remise.

Kees was als laatste bezig met zijn partij en dat was tevens de beslissende partij. Hij won een pion in het middenspel en kwam in een moeilijk eindspel terecht met een paard, toren en een aantal pionnen, tegen een loper, toren en een aantal pionnen voor zijn tegenstandster. De loper en toren van zijn tegenstandster waren erg actief en Kees moest alle zeilen bij zetten om de pion voorsprong te behouden. Op een gegeven moment lukte dat niet meer, maar als compensatie kreeg hij wel een verre vrijpion op de 2e rij. Zijn tegenstandster verdedigde zich taai en ging aan de andere kant van het bord met een van haar pionnen de eindsprint inzetten. Kees manoeuvreerde met zijn koning naar de andere kant van het bord om de pion tegen te houden en moest nog erg goed opletten op eventuele matdreigingen, andere trucjes en de meerderheid van de pionnen in het centrum van het bord van zijn tegenstandster. Na een spannend slot met niet veel tijd meer op de klok om alles uit te rekenen in een ingewikkelde eindspelstelling, sleepte Kees het beslissende punt binnen door op rustige en kalme wijze het eindspel naar zich toe te trekken. Respect!

Met de hakken over de sloot de minimale overwinning van 3,5 – 4,5 binnengesleept. We zijn goed weggekomen, maar dit soort wedstrijden horen er ook bij. Op naar de volgende wedstrijd!

Wouter Schönwetter

Ploeteren tot het eind

Het was ploeteren voor het vierde team tegen Overschie. Met een gelijkspel gingen we opgelucht naar huis. Het had winst kunnen zijn, maar ook net zo goed verlies.

De avond werd door Eelko geopend. Hij zette na 27 zetten de witte koning van Cor van Lennep mat. Dit ging echter niet zonder slag of stoot. Verschillende tussenschaakjes waren nodig om te voorkomen dat zwart te veel materiaal zou verliezen. Je zou kunnen zeggen: een partij met kansen en blunders over en weer. In de partij zagen we alleen de kansen. De blunders openbaarden zich tijdens de analyse. Maar als je dan uiteindelijk de aanval van wit weet af te slaan en zelf je aanval ziet slagen dan maakt een blundertje meer of minder niet meer uit. En voor Cor? Die weet dat hij volgende keer iets beter de kansen van de tegenstander in de gaten moet houden.

Hieronder een stelling uit de partij tussen Eelko en Cor. Wit heeft net met de d-pion op c5 geslagen. Zwart gaat verder met Tae8. Deze druk wordt uiteindelijk teveel voor wit. Maar in deze stelling was Dd3+ waarschijnlijk beter geweest.

Jasper had een wandelende koning. Helaas was het zijn eigen koning. Opgejaagd door de witte stukken van Martin Schlüter was het lastig voor Jasper om uitwegen te blijven vinden. Op een gegeven moment lukt dat niet meer en Jasper moest in Martin zijn meerdere erkennen.

Minas had een fraaie combinatie die hem uiteindelijk een vork van toren en dame opleverde. Logische wijs mocht hij zijn paard tegen een toren ruilen. Later in het spel gaf zijn tegenstander, in een vlaag van schaakblindheid, zijn tweede toren weg en stond Minas pardoes een stuk voor. Da’s lekker spelen. Z’n tegenstander gaf niet lang daarna op.

Albert-Jan moest in Wil de Gids zijn meerdere erkennen. Het was voor hem een zware partij. Wil duwde hem steeds verder in de verdrukking. Wit deed gewoon betere zetten dan zwart. Van tijd tot tijd kostte dat een pion en in het eindspel stond Albert-Jan intussen drie pionnen achter. “Een hopeloze situatie”, aldus Albert-Jan na afloop. Als wanhoopsdaad zag hij nog een kleine kans om via een torenoffer een promotie te forceren. De kans van slagen was klein, maar het alternatief was om gelijk maar op te geven. De witte loper werd geslagen door de zwarte toren. Wil sloeg terug met zijn pion en het promotiepad voor Albert-Jan lag vrij. De vrijpion dacht wit snel te slaan met de witte toren, maar door tussenplaatsing van de zwarte loper kon Albert-Jan deze lijn blokkeren. Daarna moest wit zijn toren ‘buitenom’ naar het promotie veld brengen. Helaas voor Albert-Jan maar witte toren was daar was net op tijd. Albert-Jan kon het slaan van zijn promotiepion nog net voorkomen, maar daardoor stond de zwarte loper, evenals de witte toren, vast op die plaats. Hij had geen speelbare stukken meer en de overmacht van de vier witte vrijpionnen en een loper noodzaakten Albert-Jan om de partij opgeven.

Kees en Chris hadden allebei een degelijke partij. Dit was zeker ook een verdienste van hun tegenstanders, Jurriaan Verbeek en Mario Angelo Dirks. Een mooie remise werd afgesproken.

Chris overdenkt zijn stelling. Niet veel later komt hij en Mario remise overeen.

Eduard dacht de zwarte dame van Ruud Gorseman in te sluiten. Maar die lopers kruipen overal maar tussendoor. Zwart zette witte de toren en dame onder druk. De kwaliteit van wits stelling ging drastisch naar beneden als Eduard de ongelijke ruil had geaccepteerd. De teleurstelling van het niet kunnen vangen van de zwarte dame, was te groot. Eduard gaf de partij op.

Wibo was de hekkensluiter. Zijn tegenstander Serge Erdtsieck opende met c4. Na 8 zetten kwam er een vergelijkbare stelling op het bord als waarmee Wibo tegen een sterke clubgenoot 1½ week ervoor had verloren.  Die had hij goed geanalyseerd en dat betaalde zich uit in een betere stelling en een ongenaakbare loper op het sterke veld d4. Daarnaast had hij in het eindspel ruim meer tijd over dan Serge, en dat heeft hem gered. Op zich stond hij er goed voor. Maar door een kleine onzorgvuldigheid werd de witte dame nog gevaarlijk. De spanning was te snijden. De klok van wit tikte onverbiddelijk door. Nog 4 minuten, nog 3 minuten, nog 2 minuten. De tijd was te weinig om de witte stukken in positie te brengen. Wibo speelde de zwarte dame, schaak. De witte koning zocht een uitweg, en zag de verre toren over het hoofd. Die had remise kunnen houden, maar de koning ging lopen. Wibo speelde de toren, weer schaak! Zwarts stukken dreven de witte koning nog verder uit zijn paleis. Gracieus schreed de zwarte dame opzij. De witte koning zat gevangen en viel. Chapeau voor Wibo. Met 4-4 gaan de Messemakers opgelucht naar huis.

Wibo en Serge zoekend naar de winst

Team 2: Volgende keer beter

Aangezien Henk van een welverdiende vakantie genoot, mocht ik (Wouter) deze laatste wedstrijd van het seizoen als teamcaptain fungeren. De dag begon niet welvarend. Wim moest genoodzaakt afzeggen vanwege buikgriep, waardoor we direct met een 0-1 achterstand begonnen voordat maar een stuk gezet was. Stipt om 12.00 uur begon de wedstrijd. Echter was de tegenstander in geen velden of wegen te bekennen. Almere veronderstelde namelijk dat de wedstrijd om 13.00 uur begon in plaats van 12.00 uur. Tegen 12.30 uur begonnen de eerste tegenstanders binnen te druppelen. Helaas kon het tijdsvoordeel niet worden uitgebuit. Einduitslag: 2½– 5½ verlies. Frappant detail is dat de twee invallers (Frans en Frank) de bordpunten binnengehaald hebben. Volgend jaar mogen we in de 4e klasse KNSB proberen terug te komen naar de 3e klasse KNSB en hopelijk zit het volgend jaar meer mee dan dit jaar.

Hieronder lees je wat de spelers zelf van hun partij vonden:

Jeroen:

Mijn tegenstander arriveerde als eerste van zijn team. We waren al ca 10 minuten bezig alvorens de rest van zijn team binnen druppelde. Na een rustig verlopen opening werd ik langzaam in het middenspel onder druk gezet, waar ik niet meer onderuit wist te komen. In het eindspel stortte mijn stelling in. Na een vrije doorloop van een pion, gaf ik op.

Rob:

Een hoop extra tijd is zeker geen garantie voor een betere partij. In een Siciliaan waarbij mijn tegenstander op zet 6 van de hoofdvariant afweek, beoordeelde ik één van mijn kansen verkeerd. Gevolg was dat zijn pionnen op de damevleugel mijn stukken steeds verder onder druk konden zetten. Veel mogelijkheden daarna heb ik niet meer gehad waarna ik op zet 33 kon opgeven. Een terechte overwinning voor mijn tegenstander.

Helaas een teleurstellend seizoen, volgend jaar hoog tijd om in de KNSB competitie wat ratingpunten terug te gaan winnen.

Leslie:

Met wit kwam ik goed uit de opening omdat mijn tegenstander zich op de 5e zet vergaloppeerde wat hem een ernstig verzwakte koningsstelling opleverde. Na afloop zag ik in de gezamenlijke analyse vrij direct dat ik op de 12e zet met g4! een beslissende aanval had kunnen opzetten. Maar dat was pas nadat de wedstrijd gespeeld was….

In de wedstrijd zelf was de goede stelling helaas niet aan mij besteed. Ik verviel namelijk in een oude fout; ik dacht lang na over varianten die niets opleverden, om dan vrij gehaast en zet te doen die niet goed doorberekend was.( Op deze manier heb ik dit seizoen nu al  4 keer een goede tot gewonnen stelling verprutst!)

Ik overzag daardoor de stelling niet goed, deed zwakke zetten en zo verging het mij van kwaad tot erger. Eerst kon zwart zijn stelling consolideren en kwam wit steeds slechter te staan. En toen ik ook nog  op de 34e zet een paardvork over het hoofd zag waardoor ik mijn Dame verloor , kon ik gelijk opgeven. Al met al een slecht en teleurstellend seizoen!

Bernard:

Frank:

Wouter:

Na een rustige opening kreeg ik met zwart een geïsoleerde pion. Door actief spel van mijn kant kon ik mijn geïsoleerde pion ruilen en kwam in een beter eindspel terecht door mijn actieve paard en toren. Ik won een pion en een paar zetten later nog een. Het betrof echter wel een rand- en een dubbelpion. Door sterk tegenspel van mijn tegenstander kreeg ik het uiteindelijk niet voor mekaar om het winnend eindspel om te zetten in een punt, maar moest genoegen nemen met remise.  

Frans:

De partij bleef de eerste 20 zetten ongeveer in evenwicht. Toen liet zwart, die de partij met een achterstand van 40 minuten op de klok was begonnen, een lange afwikkeling toe waarna ik met een ‘klein plan’ kon profiteren van een kwetsbaarheid in de zwarte stelling (een mdp op f7) en een pion won. Er ontstond een paardeindspel waarin ik (tijdelijk) nog een tweede pion won en het voordeel tot winst kon uitbouwen: 1-0 (44 zetten).

Deze winst heeft wel mijn voornemen gedwarsboomd om in september in de B-groep van het OK Gouda Rapid mee te doen. Mijn rating zal namelijk, na deze laatste externe partij, in juli 2019 net boven de 2000 komen.

Overigens een voor mij redelijk succesvol seizoen (rating op 1 juli 2018: 1923, op 1 juli 2019 naar verwachting: 2002). Ik schrijf die ratingwinst graag onder meer toe aan mijn hernieuwde belangstelling voor de werkboeken van het stappenplan. Er zijn inmiddels (sedert 2016) nieuwe werkboeken verschenen (zie www.stappenmethode.nl). Recent heb ik bij “De Beste Zet” stap 4 mix, stap 5 extra, stap 5 mix en een boek van Herman Grooten ‘Chess Strategy for Club Players’ aangeschaft. Daarmee kan ik de komende maanden vooruit en eigenlijk is dat veel leuker en leerzamer dan openingen studeren.

En voor wie dat niet weet, het in mijn partijverslagje genoemde ‘klein plan’ en ‘mdp’ (moeilijk te dekken punt) zijn begrippen uit de stappenmethode.

Messemaker 2 strijdend ten onder

Door Wouter Schönwetter

Ik mocht deze wedstrijd als teamcaptain optreden, omdat vaste teamcaptain Henk verhinderd was. Dit eenmalig teamcaptainschap was (helaas) niet de oorzaak van de nederlaag van ondergetekende. Ik was zelf als eerste klaar en had al een slecht gevoel na de eerste zet. Dat gevoel ging, naar mate de partij vorderde, niet weg. Helemaal niet nadat ik die beslissende winstzet zag maar de vervolgzet niet achter het bord kon vinden waardoor ik de winstzet niet speelde. Een paar zetten later miste ik een offer van mijn tegenstander waarna ik direct een nul kon noteren.

Jeroen verloor in zijn partij eerst een pion, won daarna de pion weer terug en kreeg een eindspelstelling met een paar pionnen en paard tegen een paar pionnen en loper op het bord. Beide spelers kwamen remise overeen.

Leslie had ondertussen een mooie aanvalsstelling bereikt. Hij gooide zo’n beetje alle stukken die hij had in de aanval. Helaas zonder resultaat. De aanval sloeg niet door en Leslie had te veel stukken geofferd om verdere tegenstand te bieden. Uit de gezamenlijke na-analyse bleek de aanval wel winnend te zijn, maar helaas speelde Leslie een verkeerde zet, waardoor de aanval niet doorsloeg. 

Ondertussen was Bernard remise overeengekomen. Zijn tegenstander had twee mooie centrumpionnen (waaronder een vrijpion), maar op de een of andere manier kon hij de twee centrumpionnen van zijn tegenstander ruilen met twee pionnen van zijn kant. Er gingen een hoop stukken van het bord af en in het gelijke eindspel werd remise bereikt.

Wim kwam erg goed uit de opening en kreeg op een gegeven moment een mooi loperpaar. Helaas miste hij een belangrijke zet van zijn tegenstander, waarna hij op een gegeven moment zijn eerste nul van het seizoen moest noteren.

Door een trucje verloor Rob een pion. Door sterk spel van zijn kant wist hij lang met een pion achterstand verzet te bieden. In het einde van het middenspel kwam hij echter in allerlei matdreigingen terecht, waardoor hij eerst nog een pion verloor en daarna helaas ten onder ging in de matdreigingen.

Leen kwam in een stelling terecht waarbij hij bijna al zijn pionnen op wit had geposteerd. Dat is op zich niet vervelend, maar wel als je een witveldige loper achter de pionnen hebt staan. Desondanks wist hij met sterk torenspel de stelling van zijn tegenstander binnen te dringen. Door goed verdedigend spel van zijn tegenstander leek het af te stevenen op remise, maar doordat een toren cadeau werd gedaan verloor helaas ook Leen.

Als laatste was Kees nog bezig. In het middenspel stond Kees iets beter en hij won zelfs een pion (alhoewel dit een dubbel pion opleverde). In het eindspel met dame en paard drong echter de dame van zijn tegenstander de zwarte stelling binnen. Kees vocht voor wat hij waard was, wat prijzenswaardig is, maar helaas.

Eindstand 7-1 verlies. We mogen op 11 mei 2019 nog een keer dit seizoen proberen twee matchpunten te scoren in klasse 3E. Kunnen we het seizoen waardig afsluiten en stunten tegen de koploper?

Wouter Schönwetter
Mede dankzij Bernard Evengroen

Messemaker 4 uit tegen Moerkapelle 2

Het was een spannende wedstrijd. Zoran Zekusic had ruim van tevoren afgezegd. Ton Hortensius viel voor hem in. Kort voor de wedstrijd moest echter ook Annie de Jong zich afmelden wegens ziekte. Edgar Reibel viel voor haar in.
Het Messemaker team moest het echter afleggen tegen Moerkapelle, het werd 4½ – 3½ in het voordeel van Moerkapelle 2.

Bord 1: Christiaan Noordland – Ton Hortensius (0 – 1)

Bord 2: Martijn Vroegindewei – Albert-Jan Wagensveld (½-½)

Mijn tegenstander speelde na de d4-d5 opening al vrij vroeg e4 met afruil van de pionnen en de paarden, hetgeen eindigde met wits dame op dit veld. Hierna werd er na enige zetten kort gerokeerd door mij(zwart) en lang gerokeerd door wit, waarna de witte opmars van de pionnen op de koningsvleugel begon. Ik besloot op de dame vleugel een soortgelijke opmars te starten maar met a5 gooide ik mijn eigen glazen in; het had a6 moeten zijn om daarna b5 te kunnen opspelen. Deze misser heeft mij de rest van de partij parten gespeeld. Ik kwam zwaar in de verdrukking te staan en de opmars van de witte pionnen leidde al vrij snel tot een pion op h7 vlak voor mijn koning. Het klinkt raar met ik was met deze pion een soort blij, want met een aanval van dubbele torens is een vijandelijke pion een soort gijzelaar, die meer verdediging biedt dan een eigen pion, omdat wit zijn eigen stuk onmogelijk kan slaan. Het bleef wel uitkijken want het veld g8 moest uit alle macht verdedigd worden tegen de gekste offers van wit, want daarna zou met promotie teruggeslagen worden, wat onmiddellijk tot mat zou leiden. Door tijdgebrek bij wit speelde hij minder nauwkeurig en kon ik eindelijk de benarde situatie afwikkelen. Analyse thuis leerde mij dat wit een voor mij fatale zet met een dame-offer (gelukkig) niet heeft gespeeld. Aan het eind ontstond een remiseachtige stelling en mijn tegenstander stelde remise voor. Ik moest mijn kansen wegen en schatte of de tijdnood van mijn tegenstander nog voordeel zou bieden. Dat was niet voldoende voor mij dacht ik gezien de 15 seconden per zet extra. En zo kwamen wij een zet later alsnog remise overeen.

Bord 3: Arie Ymker – Wibo Bouguignon (0  –  1)

Bord 4: Ron Droog – Minas Avedissian (½-½)

Bord 5: Dirk Molenaar – Eelko de Groot (1  –  0)

Onverwacht speelde ik een bord hoger vanwege het uitvallen van Annie. Ik kreeg Caro-Kahn tegen. De stukken bleven lang op het bord. Het zag er zelfs erg remise-achtige uit. Terwijl de koningsvleugel helemaal vaststond richten we beide onze pijlen op de damevleugel. Zwart’s pijlen waren wat scherper en ik kon hem niet meer tegenhouden. Via de damevleugel drong hij mijn stelling binnen en was het gedaan.

Bord 6: Kevin Bakker – Hans van Offeren (1  –  0)

Bord 7: Remco de Zwart – Edgar Reibel  (½-½)

Bord 8:  Hans Geerling – Eduard Dame (1  –  0)

Zo vaak krijg ik niet de kans om met zwart de Farejowicz variant in het Boedapestergambiet te spelen, dus na enig aarzelen toch maar doen. De opening is aantrekkelijk wanneer zwart de weg kwijt raakt, maar bij een normaal verloop levert het voor zwart niet veel meer op dan iets meer ruimte vanwege gambietpion. Die pion won ik overigens terug, miste ondertussen een stuk te winnen en begon toen een schitterende incorrecte actie die niet voltooid kon worden vanwege dreigend mat achter mijn paaltjes. Zwart had zijn kruit verschoten en wit nog niet.

Vierde team speelt gelijk tegen De IJssel 2

Verslag van de RSB-wedstrijd Messemaker team 4 tegen De IJssel 2, thuis gespeeld op 18 maart.

Eduard Dame kwam bij vergissing niet opdagen. Ed Reibel viel voor hem in. Het was een spannende wedstrijd. Het Messemaker team speelde ter nauwer nood gelijk tegen De IJssel, het werd 4 – 4.

Bord 1: Frank v.d. Pavoort – Zoran Zekusic (1 – 0)

Bord 2: Gerard v.d. Wouden – Albert-Jan Wagensveld (1 – 0)

Ik speelde met wit en opende met koningsgambiet. Mijn tegenstander antwoordde nog sneller dan ik de klok kon indrukken. Hij kende de antwoorden blijkbaar ook, want ik kwam er niet echt goed uit. Bij een dreigende afruil op f3, waarbij ik de keus zou hebben tussen nemen met de pion, wat de koningstelling opengooide, of kwaliteits verlies, verzon ik een combinatie. Ik offerde de loper op f7 met schaak, waarna de koning de loper sloeg. Hierna kon ik een tussenschaak geven met mijn paard dat gepend stond op straffe van dameverlies. Hierna kon ik de zwarte loper terugnemen met pionwinst. De zwarte koningstelling zag er nu gehavend uit. Toch zag zwart kans het mij moeilijk te maken. Maar het keerpunt was op de 21e zet. Daar beging ik een blunder. Ik speelde pion f4-f5 en had onvoldoende nagedacht over het hierdoor mogelijke loper offer met schaak op h2. Daar zat een aftrekje in dat mij bijna de dame kostte. Ik kon echter nog net dameverlies vermijden en zonder stukverlies wegkomen maar wel ten koste van twee pionnen. Deze achterstand werd mij tenslotte toch noodlottig. Na afruil van stukken ontstond een onhoudbare promotie van zwart met onmiddellijke matdreiging. Helaas.

Bord 3: Mick v.d. Berg – Wibo Bourguinon (½ – ½)

Bord 4: Rick Duine – Annie de Jong (0 – 1)

Bord 5: Leen Boonstra – Mina Avedessian (½ – ½)

Bord 6: Menno van Dijk – Eelko de Groot (0 – 1)

Net na de opening won ik een pionnetje. Echter zwart hield de druk hoog. Gelukkig voor mij kon zwart weinig met zijn loper. Richting het eindspel maakte ik een foutje door de dames te ruilen. Zwart kreeg hierdoor meer spel maar kon daar, gezien het geringe aantal minuten dat Menno nog op de klok had staan, weinig voordeel uit halen. Zwart maakte vervolgens zelf een klein vergissing, waarschijnlijk ook door tijdnood. Ik kon zwart’s verbonden vrijpion ophalen en kreeg het voordeel terug. Hierna was de part snel in mijn voordeel beslist.

Bord 7: Sjaak in ’t Veld – Hans van Offeren (1 – 0)

Bord 8: Aad v.d. Meer – Edgar Reibel (0 – 1)

Laatste hoop van ‘tweede’ vervlogen

Ondanks verwoede pogingen om tegen het vierde achttal van DSC Delft tot winst te komen en daarmee een kansje te behouden op het derdeklasserschap, stond aan het einde van de middag de kleinst mogelijke nederlaag voor de reserves van Messemaker 1847 op het wedstrijdformulier. Finito, afgelopen, uit, doek!

Vooraf gloorde nog wat hoop, ondanks de afwezigheid van Kees Brinkers. En de Goudse formatie kwam zowaar zelfs even op een voorsprong (2-1). De resterende borden boden echter weinig perspectief op een positieve einduitslag. Pijnlijk was het snelle verlies (na ruim twee uur spelen) van Henk, die te veel hooi op zijn vork had genomen. Teamcaptain, speler, wedstrijdleider (voor het duel van het eerste achttal elders in de zaal), chauffeur (voor kopman Wim Westerveld) en verslaggever. In plaats van een gezonde ontwikkeling verkoos hij voor opportunistisch en lichtzinnig spel, wat knap werd afgestraft.

De Delftenaren waren verzwakt aan de start verschenen en dat kwam tot uiting in nederlagen van twee invallers aan de laatste borden. Niets dan lof overigens voor onze spelers: Leslie en Wouter voerden hun partij met strakke hand naar winst. Eerstgenoemde bereikte vanuit de Hollandse verdediging groot positioneel én tijdsvoordeel, waarna de vijandelijke dame ook nog eens werd ingesloten. Wouter deed het wat rustiger, maar wel oerdegelijk. Na verovering van een paard (ook al ingesloten) serveerde hij zijn tegenstander soepeltjes af. 

Daarmee was de koek al voor een groot deel op. Leen, vlijmscherp gestart (,,Die opening had ik al eens eerder op het bord, maar deze man speelde het wel erg goed tegen”) verzeilde in een onhoudbaar eindspel met enkele opstormende en niet te stuiten vrijpionnen (2-2 na drieëneenhalf uur spelen). Jeroen behield de balans voor zijn ploeg door zijn tegenstander, ons ’eigen’ lid van verdienste Willem-Jan van den Broek, bekwaam van zich af te houden. Zijn opponent speelde in een potremise stelling potsierlijk lang door, maar het halfje kon nog voordat de handen eindelijk werden geschud al worden genoteerd. Bernard kreeg na pionwinst ook al te maken met enkele opgerukte pionnen die in het centrum doorstootten. Vernuftig keeperswerk was onvoldoende om verlies te ontlopen.

Een kleine achterstand dus na vier uur ploeteren. Alleen Wim en Rob zaten nog boven de borden gebogen. Rob, ambitieus met een vierpionnencentrum van start gegaan, had al vroeg in de ‘denktank’ gemoeten en deed dat aanvankelijk bekwaam. Toch kon hij terreinverlies niet voorkomen. Dat kostte wat pionnetjes en alleen de tussenstand in de wedstrijd deed hem besluiten om moedig door te spelen. Zonder succes helaas, waarmee het teamverlies zeker was. Wim moest hard werken om zijn honderd procentscore te prolongeren, maar deed dat met overtuiging. Een passieve opzet en hier en daar wat positionele foutjes greep hij aan om materiële winst te boeken. Met een dame, toren en paard plus vijf pionnen tegenover twee torens, twee lopers en twee pionnen (alles bij elkaar ‘opgeteld’ dus een plus van een kwaliteit en drie pionnen) oogde de stelling complex, maar onze reus had het er niet echt moeilijk mee. Fraai gedaan!

Henk de Kleijnen

Overschie te sterk voor Messemaker 4

Het was een spannende wedstrijd.
Eduard Dame had ruim tevoren afgezegd. Jasper van Wijhe viel voor hem in. Het Messemaker team moest het echter afleggen tegen Overschie, het werd 4½ – 3½ in het voordeel van Overschie 3.

BORD 1 Jurriaan Verbeek – Zoran Zekusic 1 – 0
BORD 2 Mario Angelo Dirks – Annie de Jong ½ – ½
BORD 3 Jan de Liefde – Wibo Bourguinon 1 – 0
Alle voortekenen voor een goede partij waren aanwezig: we waren ruim op tijd, we speelden in een kerk en mijn tegenstander heette De Liefde.Maar al bij zijn eerste zet begon ik aan de voortekenen te twijfelen: Jan opende met een bekende, maar voor mij zeer lastig te bespelen opening. Hij speelde vlotjes de zetten en na 10 zetten had ik al een kwartier tijdachterstand terwijl bij hem nog steeds 1:30 uur op de klokken stond. Na 20 zetten had ik licht voordeel, kon ik zijn h-pion nemen, maar daarmee kwamen de lijnen open op mijn koningsstelling. Niet gedaan dus, maar Fritz was het daar achteraf niet mee eens. Daarna bleek dat Jan de Liefde meer liefde had voor het spel dan voor zijn tegenstander. Langzamerhand werd ik steeds verder teruggedrongen en Jan wist met een paar mooie en strategische manoeuvres de partij te winnen om een manier als ik zelf graag had gewild. Had ik toch vooraf eerst een schietgebedje moeten doen?
BORD 4 Dick Bothof – Albert-Jan Wagensveld 0 – 1
Ik had zwart en mijn tegenstander opende met het damegambiet. Mijn eerste kunstje bleek te werken om na h6 en f5, te slaan op f4, en, na terugslaan door witte loper, b5 op te spelen, die de witte loper aanvalt en met deze tempowinst een sterke pionnenrij op de damevleugel te creëren na f4. Hierna speelde ik overmoedig door mijn paard in de aanval te gooien op de koningsvleugel, die daar nog even niet geslagen kon worden door een matdreiging, die de aandacht van wit opeiste. Maar wit pareerde de mataanval op onvoorzien effectieve wijze, waarna alsnog verlies van het paard dreigde. Door gecompliceerde zetten bleef mijn verlies echter toch beperkt tot slechts een pion. Hierna ruilde mijn tegenstander alle andere stukken af, en hoopte met zijn pluspion te promoveren. Daar zag het op het laatst dan ook wel naar uit. Gedreven door wanhoop herinnerde ik mij het advies van Leen de Jong, om niet te verdedigen, maar de aanval te zoeken op de andere flank. Dat bleek boven verwachting succesvol. Het had nog gepareerd kunnen worden, maar na zijn pionzet g3 verspeelde mijn tegenstander deze mogelijkheid, de pion brak door en wit gaf op.
BORD 5 Daniël van Saane – Minas Avedissian 1 – 0
BORD 6 Ruud Gorseman – Eelko de Groot 0 – 1
Een fraaie partij kwam er op het bord. Wit stond in de eerste helft van de partij ietsje actiever maar het lukte Ruud niet om de verdediging van zwart te breken. “Ik had niet echt een plan”, zei Ruud na afloop. Mijn plan was om een pionnenmeerderheid op de damevleugel te krijgen. Constante druk op centrum bracht mij niet de pionnenmeerderheid maar wel stukwinst. Uiteraard stond ik niet meteen gewonnen maar het speelde wel een stuk makkelijker. Beter gezegd, Ruud had meer tijd nodig en op zet 38 viel wit’s vlag.
BORD 7 Wil de Gids – Hans van Offeren 0 – 1
BORD 8 Martin Schlüter – Jasper van Wijhe 1 – 0

Overzicht van alle uitslagen in de RSB klasse 3C

Stand in de RSB klasse 3C