Tweede achttal neemt afscheid van laatste stek

Licht aan het einde van de tunnel?

door Henk de Kleijnen

Het scenario kwam de Messemakerfans akelig bekend voor. Ongewilde cadeaus voor de tegenstander had de tussenstand op 3-4 voor het Haagse SHTV gebracht. De stelling bij Jeroen Eijgelaar, onder grote belangstelling en in doodse stilte als laatste spelend, oogde verdacht. Zou het dan wéér een schlemielige nederlaag worden? Iets na vijf uur klonk applaus: Jeroen flikte het. Zijn eerste punt in de KNSB-competitie was een hele belangrijke. Met de eindstand van 4-4 heeft het tweede team van de Gouwenaren de laatste plaats in 3E verlaten. Gedeeld achtste/negende, met hekkensluiter DD2 als volgende opponent. Is er dan werkelijk licht aan het einde van de tunnel?

Het duel kende een merkwaardige start. Tegen elf uur, ruim een uur voor de start, ontving captain Henk een verontrust telefoontje van zijn Haagse collega: ,,Beginnen jullie om 12.00? Ik had mijn teamleden laten weten dat dat om 13.00 zou zijn……” Er was maar één advies mogelijk: probeer je manschappen snel op te trommelen om de schade te beperken. Tja. Winnen doen we graag, maar niet via te late opkomst van de tegenstrevers. In overleg met de prima wedstrijdleider, Bert Vlot, werd vervolgens besloten om de start een kwartier te verschuiven. Daar stemden de overige achttallen in dezelfde speelruimte (het eerste Messemakerteam ontving Landau Axel) mee in. Uiteindelijk werd met een vertraging van iets meer dan 20 minuten afgetrapt. Vijf minuten later arriveerden de laatste twee spelers van SHTV, onder wie oud-Messemakerlid Peter Vorstermans.

Na twee uur spelen werd optisch de eerste tussenbalans opgemaakt. Wat vooral opviel was het uitbundige tijdgebruik van de tegenstander van Henk (54 minuten voor de eerste 10 zetten). Die investering leverde weinig op, want wit (Gouda) stond allerminst slechter. Bij Leen en bij Wouter doemden gunstige perspectieven op. Leslie, Wim, Bernard en Jeroen hadden een pion ingeleverd, maar wat maakt dat nou uit op dit speelniveau? Alle mogelijkheden dus nog aanwezig.

Klokslag 15.00 uur banjerde Wim tevreden door de speelzaal. Hij had zijn ploeg op een 1-0 voorsprong gebracht. Onverwacht, want de opening leek minder geslaagd. ,,Ik speelde wat nonchalant tegen een jeugdspeler, van wie ik dacht dat hij aan het eerste bord werd opgeofferd. Achteraf bleek dat het wel degelijk een goede schaker met een respectabele rating is. Hij kwam beter te staan, maar nam zijn kansen niet goed waar. Ik offerde twee pionnen en speelde tegen een verdwaald paard. Plotseling won ik een stuk en de partij in 24 zetten. Daarvoor heb ik wel inventief moeten spelen.”

Een half uur later werd het 1-1. Leslie, die al in de openingsfase in de problemen was geraakt, moest zijn dappere pogingen om zijn boedel te redden staken toen hij de tijd overschreed. Ook Rob verloor en dat leek niet echt nodig. ,, Het was een boeiende pot. Ik knalde er lekker in, waarna een dynamisch evenwicht ontstond met wederzijdse kansen. Toen ik kwaliteitsverlies over het hoofd zag, was het echter vrij snel afgelopen.” (1-2). Ook Bernard verloor. Dat gebeurde nogal geruisloos. Zijn pionverlies werd door het positioneel sterke spel van zijn tegenstander fataal (1-3). Wouter deed vervolgens de Goudse harten weer wat harder kloppen, want de – doorslaggevende – winst van een kwaliteit vormde de beloning voor goed spel (2-3).

Zowel Leen als Henk lieten een half punt schieten. Eerstgenoemde veroverde in eerste instantie via scherp spel een pion, die echter op lange termijn niet houdbaar bleek. Henk bereikte groot voordeel (in computertermen voordeel +3), maar wikkelde verkeerd af en moest in de slotfase nog secuur spelen om remise te laten aantekenen. Bij 3-4 stond Jeroen voor de moeilijke, in de ogen van velen zelfs onmogelijke, taak om Messemaker aan het eerste matchpunt van het seizoen te helpen. Zijn opponent bood, ondanks een pluspion, remise aan om de teamwinst zeker te stellen. Overleg met de teamcaptain deed onze man besluiten om dóór te spelen onder het motto “de ploeg verliest, onverschillig of het remise wordt of dat ik alsnog verlies….” Het werd een overwinning voor hem, door secuur spelen bereikt. Een huzarenstukje!


Uitslagen in de wedstrijd Messemaker 1847 2 tegen SHTV .